dinsdag 5 augustus 2014

Prinses en oma Irene 75 jaar!

Prinses Irene wordt op 5 augustus 2014 75 jaar daarom maakte Anja weer een mooie extra log voor ons!
Zij wordt geboren in oorlogstijd op 5 augustus 1939 op paleis Soestdijk als dochter van kroonprinses Juliana en prins Bernhard. Haar naam betekent VREDE, en werd gekozen in verband met de gespannen toestand in Europa ten tijde van haar geboorte. 7 augustus gaf prins Bernhard zijn dochter aan tijdens een informele ontmoeting op paleis Soestdijk.

 Nog geen maand later brak de 2e Wereldoorlog uit. Als baby vluchtte ze met haar ouders en haar oudere zus Beatrix (1938) en haar grootmoeder Koningin Wilhelmina voor de Duitse bezetting. Allereerst verhuisde ze naar de schuilkelder van Huis ten Bosch, maar al gauw werd it Noordeinde. Paleis Huis ten Bosch lag te afgelegen in het noorden en was daardoor te kwetsbaar voor een Duitse aanval. Hoewel het Duitse plan mislukte, bleef de situatie benauwd. Afgesproken was, dat in het geval van een oorlog met Duitsland, kroonprinses Juliana, haar echtgenoot prins Bernhard en hun twee kinderen naar Engeland zouden vertrekken. De Koninklijke familie overnachtte in de nacht van 10 op 11 mei in de kleine schuilkelder van Paleis Noordeinde. Een tweede vertrekpoging op 11 mei mislukte door de Duitse luchtlandingstroepen. Op 12 mei slaagden Juliana, Bernhard en hun kinderen erin met een pantserauto van de Nederlandsche Bank IJmuiden te bereiken en in te schepen. 
Ook Engeland bleek niet veilig te zijn voor het gezin en men week uit naar Canada. Voorheen wilde prinses Juliana haar dochter Irene nog laten dopen. De voorgenomen doop in de Amsterdamse Nieuwe Kerk in mei 1940 moest worden uitgesteld in verband met de oorlogsdreiging. En nu vond de doop plaats in de Kapel van Buckingham Palace te Londen op 31 mei 1940. Dominee van Gorp bediende de eigenlijke doop van Irene Emma Elisabeth, zoals zij voluit heet, samen met de Britse hofpredikant. Prinses Irene kreeg als peetgetuigen: de Engelse Koningin Elisabeth en de Nederlandse Strijdkrachten. 
De volgende dag vertrok prinses Juliana met haar 2 dochtertjes naar Canada. Haar vader en grootmoeder bleven in Londen en haar vader kwam sporadisch over. Daar werd op 19 januari 1943 haar zuster Margriet geboren.
Op 2 augustus 1945 zette prinses Irene samen met haar ouders en zusjes weer voet op Nederlandse bodem en namen zij hun intrek weer op paleis Soestdijk. In de tuin van Soestdijk werd op 5 augustus samen met de Soester en Baarnse jeugd, de 6e verjaardag gevierd van prinses Irene 
Op 18 februari 1947 werd op paleis Soestdijk haar jongste zusje Marijke, de latere Christina, geboren De 3 prinsesjes op de dag van aangifte van prinses Marijke
Het leven van dit jonge gezin veranderde drastisch toen haar moeder in 1948 koningin van Nederland werd.

Op 30 mei 1953 trouwde baron Arnoud Jan de Beaufort en Cornelie Sickinghe in Den Haag. Cornelie was de voormalige gouvernante van de prinsesjes. Beatrix en Irene mogen op deze dag bruidsmeisjes zijn.
Prinses Irene bezocht samen met haar zussen de school (Werkplaats Kindergemeenschap) van onderwijsvernieuwer Kees Boeke op aandringen van Juliana. Dit bleek geen succes te zijn en daarom ging Irene later op verzoek van Bernhard naar een reguliere school: een MMS-opleiding op het Baarnsch Lyceum, waarvoor ze in 1957 slaagt.
Na de MMS volgt Irene diverse cursussen aan de Universiteit van Lausanne. Vervolgens studeerde ze aan de Rijksuniversiteit Utrecht vier jaar Spaanse taal- en letterkunde. In 1963 slaagt Irene voor haar examen tolk-vertaler Spaans.
Op 5 augustus 1957 wordt de prinses staatsrechtelijk meerderjarig en mag ze voor het eerst officieel de opening van de Staten Generaal bijwonen. Tot en met 1963 vergezelt prinses Irene trouw haar ouders op de derde dag van september in de Ridderzaal.
Op donderdag 30 januari 1964, liet Irene zich in Rome (in de Sint-Paulus buiten de Muren) dopen door de Utrechtse kardinaal Alfrink, echter zonder daar enige ruchtbaarheid aan te geven. Toen in januari 1964 bekend werd dat de prinses katholiek was geworden, verklaarde het hof dat dit strikt met het persoonlijke karakter van de prinses heeft te maken en niet politiek gezien moet worden. Er kwam echter wel kritiek uit de protestantse hoek, die zich bij orthodoxe protestanten concentreerde op de overgang überhaupt, terwijl gematigder, en oecumenisch ingestelde hervormden vooral kritiek hadden op de herdoop van de prinses.
In de aanloop naar de geruchtmakende verloving van de 24-jarige prinses Irene en de 33-jarige prins Carlos Hugo de Bourbon-Parma uit Spanje, blijft de pers lang in onwetendheid. Na lang overleg binnen de regering Marijnen en met de Koninklijke familie wordt in februari 1964 de verloving aangekondigd. Prinses Irene stelt Carlos Hugo aan de pers voor. Een paar dagen later arriveren prins Xavier de Bourbon Parma, broer van prins Carlos Hugo, en Magdalena de Bourbon Parma, moeder van Carlos Hugo, op Schiphol, waar ze worden begroet door Juliana, Bernhard, Beatrix, Margriet en prinses Christina en twee zussen van Carlos Hugo. De volgende dag worden Irene en Hugo Carlos op het Binnenhof ontvangen door de ministerraad, waarbij Marijnen een toast uitbrengt. Tot slot beantwoordt het paar in Paleis Huis Ten Bosch vragen van de pers, waarbij Irene als tolk optreedt. Carlos Hugo spreekt een zin in het Nederlands.
29 april 1964 trouwen zij in Rome en wel in de basiliek van Santa Maria Maggiore, zonder toestemming van de Staten Generaal, waardoor prinses Irene haar rechten op de troon verliest. Prinses Irene en prins Carlos Hugo bereiden zich voor op hun huwelijk, maar tijdens de voorbereidingen komen er steeds meer conflicten. Carlos Hugo is de leider van het Carlisme en de Nederlandse Regering,wijst een huwelijk in Nederland af, omdat men bang is dat Koningin Juliana betrokken zal raken bij Carlistische politieke acties. Daarop besluit de familie van Prins Carlos Hugo dat het huwelijk zal plaatsvinden in Rome. De Nederlandse Koninklijke familie wordt wel uitgenodigd, maar Koningin Juliana en Prins Bernhard laten weten dat zij niet aanwezig zullen zijn op de bruiloft. De familie heeft de huwelijksplechtigheid va 29 april 1964 gevolgd op kasteel Warmelo in Diepenheim, via televisie. Op het moment van het jawoord valt de stroom uit, waardoor de plechtigheid in de basiliek en het verlaten van de kerk niet kan worden gezien. ’S-Avonds bekijkt de familie de samenvatting op paleis Soestdijk. Pas eind september worden alle misverstanden uit de wereld geholpen en wordt de prins volledig geaccepteerd.
Maar wie was Carlos Hugo van Bourbon Parma?
Carlos Hugo van Bourbon-Parma (Spaans: Carlos Hugo; Frans: Charles Hugues) wordt geboren te Parijs op 8 april 1930 en hij overlijdt te Barcelona op 18 augustus 2010. Hij is de zoon van Prins Xavier van Bourbon Parma (25-05-1889 – 07-05-1977) en Madeleine de Bourbon Busset (23-03-1898 – 01-09-1984) Hij heeft 4 zusters en 1 broer te weten: Maria Franciska *19-08-1928 en getrouwd met Prins Eduard de Lobkowicz *12-06-1926 +02-04-2010, Maria Teresa *18-07-1933 ongehuwd, Cecilia *12-04-1935 ongehuwd, Maria de Las Nieves *29-04-1937 ongehuwd en Sixtus Hendrik * 22-07-1940, ook ongehuwd. Prins Carlos Hugo wordt gedoopt als Hugues Marie Sixte Robert Louis Jean Georges Benoît Michel op11 april 1930 in de Parijse kerk Notre-Dame-d’Auteuil. Zijn naam is in 1963 gewijzigd in Charles Hugues, waarvan Carlos Hugo de Spaanse en Carel Hugo de Nederlandse, door de Nederlandse overheid vastgestelde vertaling is.
Prins Carlos Hugo studeert Economie en Rechten in zowel Parijs en Oxford. Carlos Hugo een Frans staatsburger, werd wegens politieke inmenging in 1968 uit Spanje uitgewezen. In 1975 volgde hij zijn vader Xavier op als carlistische troonpretendent. In 1979 gaf hij zijn aanspraken op de Spaanse troon op, en werd door zijn jongere broer prins Sixtus Hendrik van Bourbon-Parma opgevolgd als pretendent. Hij liet zich in hetzelfde jaar tot Spanjaard naturaliseren en verliet in 1980 de politieke arena. 
In 2003 echter gaf hij zichzelf de Spaanse Carlistische titel graaf van Montemolin, zijn kinderen Carlos, Margarita, Jaime en Carolina kregen van hem respectievelijk de titels van hertog van Madrid; gravin van Colorno; hertog van San Jaime, graaf van Bardi en hertogin van Guernica, markiezin van Sala. De hertog was na zijn pensionering nog voorzitter van de European Association for International Education.
Na het huwelijk met Prinses Irene en na de huwelijksreis die hen voer naar vele landen rondom de Middellandse Zee en de reis eindigde op de Canarische eilanden, vestigt het paar zich in een appartement op de 6e verdieping in Madrid. Ook beschikken zij over het verwaarloosde kasteel van de Bourbon Parma’s in Lignieres, Frankrijk, dat nog moet worden opgeknapt. Het paar woont afwisselend in Frankrijk en in Spanje. Prins Carlos Hugo wordt wegens politieke inmenging in 1968 uit Spanje gewezen. Prinses Irene neemt de taken van haar man over als Carlistenleider, omdat zij wel Spanje binnen mag.
Het echtpaar krijgt 4 kinderen:
Carlos Javier Bernardo Sixtus, Marie Jaime Bernando, Margarita Maria Beatriz geboren 31 januari 1970 geboren 13 oktober 1972 en Maria Carolina Christina geboren 23 juni 1974.
Prins Carlos is getrouwd met Annemarie Gualthérie van Weezel en hebben 2 kinderen te weten: Luisa Irene Constance Anna Maria (9 mei 2012) en Cecilia Maria Johanna Beatrix (17 oktober 2013)
Prinses Margarita is getrouwd met Tjalling ten Cate en ook zij hebben 2 dochtertjes: Julia Carolina Catharina (3 september 2008) en Paola Cecilia Laurentien (25 februari 2011) 
Prins Jaime is getrouwd met Viktória Cservenyák en zij hebben 1 dochtertje te weten Zita Clara (21 februari 2014 )
Prinses Carolina is getrouwd met Albert Brennikmeijer en zij hebben op 20 mei 2014 een dochtertje gekregen. Haar naam is: Alaïa-Maria Irene Cecile Brenninkmeijer.
Een aantal uitspraken van de prinses:
Na de oorlog: 'Ik herinner me dat we in Soestdijk door de gangen renden. Enorme gangen. We kwamen uit een huis! En de tuin. En die vijver. En... Nou groot! Groot en grappig. Ik herinner me dat er rantsoen was, dat we niet alles konden eten. Ik herinner de injecties die we kregen toen we terugkwamen naar Nederland. Daar waren allerlei redenen voor. Dat vond ik heel eng en vreselijk.'
Over haar 6e verjaardag: 'Toen waren er ineens duizenden kinderen op Soestdijk. Daar waren we niet op getraind in Canada.'
Over paleis Soestdijk: 'Ik had zo m'n eigen plekjes waar ik kon wegdromen.'
Over haar kleinkinderen: 'Mijn kleinkinderen hebben ouders die sowieso al erg met de natuur bezig zijn. Irene verteld daar ook haar bijdrage aan te leveren door te rotzooien in riviertjes en lekker vies te worden. Maar ook door ze te laten zien hoe mooi de bloemen zijn en hen te leren dat je ze niet allemaal mag plukken. Ook vond ze het fantastisch om haar dochter Carolina bij te staan bij haar bevalling. Alaïa-Maria is een mooi meisje volgens haar oma. Zoveel als ze kan probeert Irene haar kleinkinderen te zien.
© geschreven door Anja

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Ik ben benieuwd naar jouw reactie. Wat vind je van deze log en wat kan er nog verbeterd worden?